Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Współczesne wyzwania w diagnostyce i leczeniu gorączki

12.04.2013
Joshua M. Sherman, Sunil K. Sood
Current Opinion in Pediatrics, 2012; 24: 400–406

Pełna treść artykułu jest dostępna w publikacji: Medycyna Praktyczna Pediatria 2013/1

KOMENTARZ

dr med. Jerzy Pejcz, dr med. Henryk Szymański
Oddział Dziecięcy Szpitala im. św. Jadwigi Śląskiej w Trzebnicy

Komentowany artykuł stanowi uaktualnienie wiedzy na temat postępowania z gorączkującym dzieckiem. Autorzy skupili się na czterech zagadnieniach: stosowaniu leków przeciwgorączkowych, gorączce o nieznanym pochodzeniu (FUO), zespołach gorączek nawrotowych oraz postępowaniu z gorączkującym dzieckiem w wieku do 90. dnia życia.

Warto zwrócić uwagę na propozycję pewnego rodzaju powrotu "do korzeni" medycyny, czyli szczegółowego zbierania wywiadu, dokładnego badania przedmiotowego oraz uważnej obserwacji. Celem leczenia przeciwgorączkowego powinna być przede wszystkim poprawa komfortu dziecka, a nie obniżenie bezwzględniej wartości temperatury ciała. Edukacja zarówno lekarzy, jak i pacjentów jest jedynym sposobem zmniejszenia napięcia wokół tzw. fobii gorączkowej oraz wynikającego z niej nadużywanie leków przeciwgorączkowych. Z komentowanego artykułu wynika, że konsekwencje gorączki są mniejsze niż potencjalne działania niepożądane leków przeciwgorączkowych, zwłaszcza że ich stosowanie nie ma wpływu na częstość występowania drgawek gorączkowych, które wzbudzają największy lęk u rodziców.